Ten Zuiden van de grens review

Posted : 1 year, 8 months ago on 16 December 2006 03:11 (A review of Ten Zuiden van de grens)

Hajime en zijn jeugdliefde Shimamoto groeien beiden als enig kind op in Japan. Na schooltijd luisteren ze samen naar muziek, houden elkaars hand vast en praten over de toekomst. Als Hajime met zijn familie naar een andere stad verhuist, verliezen ze elkaar uit het oog.

Jaren later komen ze elkaar echter weer tegen. Hajime is de succesvolle eigenaar van een nachtclub, echtgenoot en vader. Shimamoto's leven wordt omhuld door vele geheimen die ze niet wil prijsgeven. Na hun ontmoeting zet Hajime alles op alles om zijn jeugdliefde weer te veroveren. Hij wil niets liever dan het leven met Shimamoto, waar hij vroeger altijd over droomde, realiseren.

0 comments, Reply to this entry

Het woord van de verteller review

Posted : 1 year, 8 months ago on 16 December 2006 01:59 (A review of Het woord van de verteller)

Dit boek van Mario Vargas Llosa is een fascinerende, realistische roman waarin Vargas Llosa zoveel autobiografische als antropologische gegevens heeft verwerkt. De schrijver ontdekt dat de behoefte aan verhalen beluisteren en verhalen vertellen een universeel menselijk verschijnsel is. Hij trekt de lijn van de 'vertellers' van het Indiaanse volk der Machiguengas naar de vroegere troubadours van Europa en naar zijn eigen activiteit als schrijver. Hij komt er bovendien achter dat de Machiguengas geloven dat de mensen, dieren en dingen zijn geschapen op het moment dat ze werden 'gezegd', uitgesproken door de godheid..
http://www.antiqbook.nl/boox/pet/B2135.shtml

0 comments, Reply to this entry

De auteur in wikipedia

Posted : 1 year, 8 months ago on 11 December 2006 12:47 (A review of Aan Venus ontvloden)

Sir Pelham ('Plum') Grenville Wodehouse (Guildford, UK, 15 oktober 1881 – Southampton, UK, 14 februari 1975) (spreek uit woedhaus) was een Brits-Amerikaans humoristisch schrijver wiens werk zich kenmerkt door een subtiele humor, een fijn gevoel voor nuance, perfecte plots, en een volledig voorbijgaan aan de ernst van het leven. Hij schreef eigenlijk musicals in proza.

Wodehouse had een versnipperde jeugd en werd grotendeels opgevoed door mensen die niet zijn ouders waren. Zijn vader was een hoge ambtenaar in de koloniën (o.a. rechter in Hongkong) en de jonge Plum heeft zijn ouders tussen de leeftijd van 2 1/2 en 15 jaar in totaal ongeveer 6 maanden gezien.

Wodehouse ging tussen zijn 12e en zijn 18e school op Dulwich College, wat de meest vormende ervaring van zijn leven bleef (en wat misschien de rotsvaste trouw van zijn figuur Bertie Wooster aan zijn oude schoolvrienden verklaart), en werkte aanvankelijk twee jaar bij een bank. Daarna schreef hij stukjes in de London Globe en andere publicaties. Hij emigreerde in 1910 naar de Verenigde Staten na een eerder succesvol verblijf aldaar in 1909 (hij verkocht een paar stukjes voor een goede prijs)

Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog bevond Wodehouse zich in Frankrijk en werd opgepakt. Hij bracht tijd in een krijgsgevangenenkamp door en werd uiteindelijk daaruitgelaten door de Duitsers in ruil voor het verzorgen in 1941 van vijf korte, enigszins komische radio-uitzendingen, die op zich zeer onschuldig waren. Ze vielen wel net in een tijd dat de oorlog voor het Verenigd Koninkrijk slecht ging en de Duitse expansiedrift maximaal was, met de invasie van Rusland (operatie Barbarossa). De uitzendingen werden hem door de publieke opninie in de Britse pers echter dermate kwalijk genomen dat hij nooit meer naar Engeland heeft durven terugkeren om er te wonen, en nauwelijks om bezoeken af te leggen. Zelfs de auteur van Winnie de Poeh, A.A. Milne werd een fel tegenstander. Wodehouse heeft deze publieksreactie zelf nooit begrepen en heeft eigenlijk tot aan zijn dood op hoge leeftijd geworsteld met het probleem of hij nou wel of niet gecollaboreerd had.

Wodehouse werd in 1955 tot Amerikaan genaturaliseerd.

In 1975 werd hij voor zijn literaire verdiensten door de Engelse koningin alsnog geridderd, zeer kort voor zijn dood - dit had hij gemeen met een andere Brit met een niet onbesproken verleden, Charlie Chaplin, die in dezelfde lintjesregen met een titel werd bedacht.

Zijn werk is eigenlijk onvertaalbaar, al is het wel vertaald. Om het ten volle te kunnen waarderen moet de lezer vertrouwd zijn met het Engels, met de Britse geschiedenis, en met de Britse wereldliteratuur. (Bertie Wooster, een van Wodehouse's creaties, citeert voortdurend halve zinnen Shakespeare, Tennyson en de Bijbel, die hij dan echter meestal abusievelijk aan zijn butler Jeeves toeschrijft.)

Wodehouses' productie concentreert zich om een aantal thema's, waaronder

* Blandings Castle, bewoond door Lord Emsworth, zijn zuster en personeel, die zich vooral met zijn prijsvarken 'de Keizerin van Blandings' bezighoudt,
* de rijke nietsnut Bertie Wooster en zijn butler Jeeves die onder het toeziend oog van de indrukwekkende tantes Dahlia en Agatha romances van schoolvrienden van Bertie proberen te lijmen, te voorkomen of tot stand te brengen, en
* de Golfclub, waar vele verhalen worden verteld door het oudste lid.

De tijd is in de verhalen eigenlijk blijven stilstaan in het Engeland van de jaren net voor de Eerste Wereldoorlog en de meeste hoofdpersonen leven van geërfd geld en hoeven zich niet bezig te houden met saaie dingen als in hun levensonderhoud voorzien.

Wodehouse schreef niet alleen humoristische boeken, maar ook succesvolle musicals (o.a. Anything Goes, 1934). Zijn boeken werden heel lang niet serieus genomen door de literatuurcritici maar het zijn taalkundig onnavolgbare juweeltjes waarvan er vele nog constant in druk zijn en populair blijven.


nog meer: http://nl.wikipedia.org/wiki/P.G._Wodehouse

0 comments, Reply to this entry

Het boek

Posted : 1 year, 8 months ago on 11 December 2006 06:19 (A review of Kathy's Dochter: Roman)

Na 37 jaar krijgt een oudere man een e-mail van de dochter van een overleden jeugdliefde. Ze krijgen een verhouding, waardoor de man de liefde van toen opnieuw beleeft. Dit keer geen literaire thriller, het genre dat Krabbé zo goed beheerst, maar een klassieke, autobiografische liefdesgeschiedenis. Het is het verhaal van een kortstondige verhouding met een meisje, dat zo besefte hij pas jaren later, de liefde van zijn leven was. 'Alles gekregen, alles gegeven, na een paar weken alweer uitgemaakt. Zomaar, om niets, omdat het niet even volmaakt kon zijn als op het meest volmaakte moment, een moord en zelfmoord tegelijk. Ik had er meteen een boek over geschreven, mijn eerste, Belemmerd uitzicht, maar het was ongepubliceerd gebleven.'

0 comments, Reply to this entry

Tim Krabbé

Posted : 1 year, 8 months ago on 11 December 2006 06:14 (A review of Kathy's Dochter: Roman)

Tim Krabbé (born April 13, 1943) is a Dutch journalist and novelist.

Krabbé was born in Amsterdam. His writing has appeared in most major periodicals in the Netherlands. He is best known to Dutch readers for his novel De Renner (The Rider), first published in 1978. English readers know him primarily for The Vanishing, the translation of his 1984 novel Het Gouden Ei (The Golden Egg), which was made into an acclaimed 1988 Dutch film (Krabbé wrote the script).

Also a former championship chess player, Krabbé is renowned for his writings on the subject and his chess website is superb. Tim once reportedly authored a chess puzzle which featured a rook castling verticly (see Castling), before this move was specifically disallowed.

He is the brother of actor Jeroen Krabbé, but a rift has separated the two, who now have little to do with each other. Tim´s nephew, Martin Krabbé, is also a Dutch media personality.

http://en.wikipedia.org/wiki/Tim_Krabb%C3%A9

0 comments, Reply to this entry

Biografie auteur

Posted : 1 year, 9 months ago on 18 November 2006 10:18 (A review of Anton Pieck Zijn leven Zijn Werk)

Anton Franciscus Pieck (Den Helder, 19 april 1895 - Overveen, 24 november 1987) was een Nederlands kunstschilder, tekenaar en graficus.

Van 1920 tot 1960 was Pieck tekenleraar in Bloemendaal. De tekeningen die hij maakte, hadden een geheel eigen stijl, vaak sprookjesachtig en nostalgisch van karakter, en geven blijk van een grote fantasie en oog voor detail. Zijn illustraties werden buitengewoon populair. De sfeervolle tekeningen zijn nog regelmatig te zien op geboortekaartjes en kalenders.

0 comments, Reply to this entry

Masked Dancers of West Africa The Dogon review

Posted : 1 year, 9 months ago on 18 November 2006 09:15 (A review of Masked Dancers of West Africa The Dogon)

Populaire uiteenzettingen van de Dogon kunst en cultuur zijn

De Dogon zijn één van de weinige volkeren in West-Afrika die zeer goed zijn geslaagd in het bewaren van hun eigen cultuur. De reden hiervoor is waarschijnlijk de afgelegen positie van hun leefgebied. De Dogon-dorpen, met hun graanschuuren van klei, liggen dichtbij of op het klif (Falaise). Hier hebben de animistische Dogon zich eeuwen geleden op hun vlucht voor de moslims teruggetrokken. De Dogon op hun beurt hebben Bandiagara in de 14e eeuw veroverd op de Tellem. Ook van deze laatste groep zijn nog rotswoningen overgebleven.

0 comments, Reply to this entry

info

Posted : 1 year, 9 months ago on 18 November 2006 09:11 (A review of Wie alleen loopt raakt de weg kwijt Vrouwen in Afrika)

Meer info

Titel: Wie alleen loopt raakt de weg kwijt : vrouwen in Afrika / [samenst. en red. Woltera den Tex ... et al.]
Medewerker: Woltera den Tex
Jaar: cop. 1987
Uitgever: 's-Hertogenbosch : Stichting Gezamenlijke Missiepubliciteit
Reeks: Bijeen-publikaties, ISSN 0169-8656 ; 47
Annotatie: Uitg. in samenw. met Stichting Vrouw, Kerk, 2/3 Wereld, Utrecht
Omvang: 176 p. : ill., foto's. ; 30 cm
ISBN: 90-6678-027-4
Trefwoord Depot: vrouwen; Afrika

0 comments, Reply to this entry

Hoe kleiner Hoe beter review

Posted : 1 year, 9 months ago on 16 November 2006 08:20 (A review of Hoe kleiner Hoe beter)

SCHUMACHER, E. F., HOE KLEINER HOE BETER.
Baarn, Ambo bv. 1979. 1e druk. 143 pp. Pb. Lichte verkleuring rug. Het derde boek van Schumacher en een boek dat iedereen die tobt over het feit dat er iets mis is met onze samenleving als manna uit de hemel zal ontvangen. Niet eerder werden de ideeen van Schumacher over een kleinschalige manier van produceren zo treffend. geformuleerd. Boek uit zijn laatste levensjaar. Boek geeft practische oplossingen: we kunnen iets doen! mooie staat
bron: http://www.antiqbook.nl/boox/avv/16506.shtml

0 comments, Reply to this entry

Auteur

Posted : 1 year, 9 months ago on 15 November 2006 04:55 (A review of De achtjaarlijkse god)

Eddy C. Bertin (pseudoniemen Edith Brendall, Doriac Greysun en andere) (Hamburg-Altona (Duitsland), 26 december 1944) is een auteur voor kinderen, jeugd en volwassenen.

De vader van Eddy Charly Bertin was een Belgische schrijnwerker die tijdens de oorlog opgeëist werd en in Hamburg moest gaan werken. Zijn moeder was een Duitse die bij de post werkte. Hij werd geboren in Duitsland, maar al snel verhuisde het gezin naar België. Ze gingen later nog een jaar terug naar Duitsland, om zich daarna voorgoed in België te vestigen. Al jong begon hij verhalen te schrijven. Hij studeerde Handel en Talen aan het Provinciaal Hoger Technisch Instituut in Gent en ging daarna bij een bank werken. In zijn vrije tijd schreef hij verhalen. Inmiddels werkt hij niet meer bij de bank. Hij reist veel en schrijft verhalen.

In 1967 trouwde hij met Yvette, een lerares. Twee jaar later werd hun dochter Brenda geboren.

Aan het eind van de jaren zestig verschenen zijn eerste sciencefictionverhalen voor volwassenen. Hij stelde ook bundels met deze verhalen samen. Voor zijn verhalen kreeg hij diverse prijzen. Pas in 1984 verscheen zijn eerste kinderboek.

In 1976 verscheen de bundel 'Eenzame bloedvogel', waarin het verhaal 'Als een eenzame bloedvogel' werd opgenomen. Dat werd het begin van zijn membraancyclus, die verspreid verscheen in tijdschriften en bloemlezingen. De membraancyclus is een aantal teksten (verhalen, fictieve contracten, documentaire stukken, spreuken, fictieve reclameteksten...) die samenhoren doordat ze de toekomst van de mens vertellen. Die toekomst wordt bepaald door de ontdekking van de membranen, waarmee de mens in ruimte en tijd kan reizen. De verhalen werden nooit in een definitieve bundelingen samengebracht. Drie bundels worden beschouwd als bevattende de kern van de teksten: 'Eenzame bloedvogel', 'De sluimerende stranden van de geest' en 'Het blinde, doofstomme beest op de kale berg'. Enkele verhalen verschenen echter in andere bundels of tijdschriften, zoals in De Tijdlijn.

Hij was lange tijd erg actief in allerlei tijdschriften. Hij gaf er zelf enkele uit, waarvan het bekendste SF-Gids is.

Eddy Bertin woont in 'Dunwich House' te Gentbrugge.

Zijn literair genre beperkt zich tot hoofdzakelijk horror- en griezelverhalen. In zijn kinderboeken zijn de griezelige figuren eerder de bijfiguren.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Eddy_C._Bertin

0 comments, Reply to this entry